Deel 12 en laatste deel van de Sage ..

fenvarien_fertig

Genezen en ..vrij !

Na het vinden de elfenkoning was het verliezen er van een belevenis() op zich. Tijdens de nacht verlieten Beorn en de zijnen het kamp waar iedereen lag uit te rusten en vertrok richting Silvandae fee, het woud waar de koning diende te worden genezen. Nu aangezien de groep zonder de koning kwam te zitten dienden ze op een alternatieve wijze eerst naar het woud te gaan, Niam te vragen om mee te gaan en zo Beorn te vinden. Niam de Elf die de magie en kracht had om de koning te bevrijden van zijn demonen diende wel te worden overtuigd van de goede intenties van de groep. Maar het lukte uiteindelijk en na een trip naar het Noorden  hoorden ze dat een groep, Beorn natuurlijk, was gevangen gezet en ging worden ter dood veroordeeld. Ze zaten in een wachttoren met een 16 wachters die heel alert waren. Het duurde dus een tijd eer de groep beslist had wat te gaan doen. Nu, ze slaagden er in met 2 dode wachters tot gevolg om de Koning en gezelschap te bevrijden en te vluchten. Beorn gaf zijn leven en hield de vijand op in een smalle pas. De ravenpas, om duidelijk te zijn. Het leverde de groep een 400 dukaten elk op en een paard. Hmm, een paard. Nu ja, hopelijk weten ze hoe met zo een beest om te gaan en kunnen ze paardrijden. Na 2 jaar spelen (echte tijd) aan deze sage, krijgt de groep nu een adempauze tem september. Dan gaat het verhaal verder ..en verder.

 

Materiaal : eilandtegels  van piazzo.

 

 

 

 

 

Advertenties

Deel 10.2/3 van de Sage

10.2/3
Eens bevrijd uit de kerker kozen de avonturiers er  voor om het eiland te doorkruisen op zoek naar een middel van transport. Dat ze ondertussen de stad Tsiahnna  tegen kwamen en ook de Koning der elfen konden ontmoeten was een ervaring op zich. Samen verdedigende ze de stad tegen de Naaamloze – tot ze het onderstpit dolven en voor de complete  ondergang één van de avonturiers werd geveld .. voor altijd dacht men toen. Het lichaam werd door elfen gebalsemd en er werd aangemaand om te verdwijnen en een manier te zoeken om dit lichaam weer van leven te voorzien. Een manier via  een bezwering in een ketel geroofd door de slangenkoning bleek de enige optie te zijn.  fenvarien_fertig

Door nevel – door water – over berg en dal ..vergezeld van hun vijand Beorn en een paar magiers vielen ze gezamelijk de slagenkoning aan en slaagden er in een nacht te overleven!ts2

Het ritueel werd niet onderbroken. ts1

Onze avonturierster kwam ook in één stuk tot leven, en werd niet gek noch verlamd .. en wat belangrijker was ,zij wist waar de koning was . Want onder de golven waar kaar ziel was geweest had zij een belangrijke ontmoeting gehad met één van de laaste elfen die bij de koning was gebleven .. wiens lichaam nooit onder de golven zou geraken want zijn lichaam bleef waar hij gestorven was.

Maar zijn info was waardevol ! Zo waardevol ..!

En met deze wetenschap gaan de avonturiers in verhaal 11 verder met de Sage !

 

 

 

 

 

 

 

Deel 10.1 van de Sage ..

Na de belevenissen bij de “woudbewoners” waar ze als afscheid van de Demon een houten schip kregen dat 5 cm groot was moesten de avonturiers nu eerst een raadsel oplossen dat Sharya hun gaf. Hun reis loopt nu toch naar het einde toe en ze hopen om de koning Fenvarien te vinden. Bij de slag om Tsishianni kwamen vele elfen om het leven en velen werden gevangen gezet. Zolang de koning leeft kan er geen nieuwe worden aangesteld en blijven de Elfen een volk zonder leider. De helden hebben dus een zware opdracht voor de boeg.fenvarien_fertig

Zijzelf was verbaasd dit te krijgen van de Goden want duidelijk was dit niet. Toch slaagde de groep dit vrij snel op te lossen. Eens aan de zee aangekomen bleek ook het elfenschip te doen wat men beloofde ..het groeide en groeide ..en stak proppensvol voeding en drank. Het schip kon geen schipbreuk lijden en bleek dus steviger dan eender wel schip.

Eens op het schip door de nevel inseln_im_nebel01_kl kwamen de avonturiers dodenschepen en andere zaken tegen die deze vreemde wereld bevolkten, doorkruisten. Deze wereld bestaande uit de fantasie der Elfen had noch sterren noch zon noch maan .. dus sturen en oriënteren was moeilijker. Doch Selene bracht dit er heel behoorlijk van af. Ze bezochten eilanden met niemand op en andere met echte visioenen en verhalen die levendig waren. Ze ontdekten dan Beorn er ook was en samenspande met wat men de wilde Elfden noemde.

Maar ze bleven van veel miserie gespaard, soms kan men geluk hebben en deze keer waren de Elfengoden, de twaalf kunnen in het land der nevelen niets doen, hen gunstig.

Uiteindelijk bereikten ze de hoofdstad van de Vilhani waar ze gevangen werden gezet op betichting van diefstal van de Elfenboot. Deze vilhani zijn de oude Elfen zijn die de waarden van de Elfen beweren te verdedigen en in ere te houden.

De helden werden in de kerker gesmeten .. en wachten nu op een volgende sessie.

(Dit avontuur nr 10 in de saga werd in twee gesplitst – het verliep sneller dan verwacht – maar dat mocht wel eens.)
Einde oktober spelen we de tweede helft van dit 10de avontuur.

Materiaal : eilandtegels en schipvoorstelling van piazzo.

 

 

 

 

 

Deel 9 van de Sage ..

De groep had het wat moeilijk :  wat nu ? Maar het spoor van de bedelaars was duidelijk te volgen. Afgezien van een groep dode soldaten kwamen ze weinig tegenstand tegen.

De indianen stam die de groep beschermde bleek nuttig want op de hoogte van het reilen en zeilen in de wouden. Dus veiliger reizen kon niet.

Ze moesten het zonder deze mensen stellen toen ze de berg beklommen – dat duurde een hele tijd – en het uiterste werd gevraagd van sommige minder begaafde klimmers. Een touw kwam van pas ..een magiër ook, maar doorzettingsvermogen was het belangrijkste. En ze leerden de hagedisgoden ..een beetje kennen.

De avonturiers moesten uiteindelijk een verrader in de middens van de hagedismensen laten veroordelen, zonder zelf gedood te worden. Het vergde nadenken / beslissingen nemen en vooral kennis opdoen van de omgeving en de andere priesters. Ze kregen een medestander en een vijand .. maar ze slaagden er in de moordenaar voor een heus gerecht te dagen .. en het pleiten begon. Na een leuk potje ..hmm leuk aanval en verdediging, voor het eerste met woorden en niet met daden slaagden ze er in de tovenaar – priester te ontmaskeren.

Deze liet een reuze gevechtshagedis op hen af springen maar ook deze konden de helden doden !

Als afscheid kregen ze een speciaal geschenk van hun kompaan – Damon (van Demon) – die het boek van namen nu tot zijn beschikking had. Een klein schip dat tot ware grote zou groeien als men het te water liet.

Gelooft iemand zo een onzin ? Wel de groep wel – we zien of ze gelijk hadden.

Op naar de eilanden der Nevelen – het 10de verhaal in de Sage ( dat in 2 delen zal worden gespeeld)

 

 

 

 

 

 

Deel 8 van de Sage ..

De groep nog steeds de bedelaars onder de leiding van Ben Aram.SG-7-7

Daarvoor dienden ze nog een stuk door  de Khom Woestijn te gaan, ze volgde de raad van Udriel hier KS8 op en gingen via het bergpad tussen twee bergketens door. Eens in Neetha aan gekomen kochten ze voedsel en muilezels in. Er gebeurde niets noemenswaardig.

De knuppeldam, zo werd de weg genoemd die ze dienden te volgen. Over boomstammen, aan elkaar gehouden door touwen, tussen moerassen. Ondertussen hagedismensen tegenkomend die ze als offer metalen muntjes gaven. Een aanval van een aligator en een reuze hagedis ,eentje met veel tanden kwamen ze tegen. Afgodsbeelden en een mysterieuze figuur,ook een  hagedismens beloerden hen. Wie het was weten ze niet, doch hij droeg een mooi versierd mes, dat veel waard kon zijn – in centen of in symboliek – wie weet het.

Toch slaagden ze er in om  Hadrol te bereiken en te beginnen met de stad te bouwen. De naam van de stad zou “BROKSCHAAL” worden, gebroken schaal.

Terwijl de groep de omgeving ging verkennen en een gewonde hagedismens vonden, doorzeefd met metalen pijlen.  PH721Die merkwaardig genoeg allemaal waren afgeschoten vanuit de bomen, leek het. Hij deed een merkwaardig verhaal over een groep hagedismensen en hun leider die waren aangevallen door soldaten.

Er was voldoende wild en ze begonnen stillaan echte specialisten jagers te worden.. alles liep vlot – te vlot.

Tegen dat ze terug kwamen was er niemand meer in het dorp te bespeuren. De nieuw gebouwde huizen waren vernietigd, er vielen echter geen doden te bespeuren.
Ook Phileasson bleek verdwenen samen met de rest van de groep. Enkel de éénzame koopman, die ook wat tovenaar bleek te zijn, die ze hadden gevonden in het woud aan de rand van het gebergte was nu hun gezelschap. Ze stonden daar – moe, teleurgesteld met een mooie buit aan wild – voor veel mensen. Ze konden beginnen met na te denken wat nu .. wat straks ..

Een ding was wel duidelijk waar ze naar toe moesten – het spoor van 200 bedelaars verberg je niet zo snel – zeker niet als daar oudere mensen en kinderen bij zijn.

Misschien een moment om de De Twaalf Goden van Avonturië wat op te frissen, wie weet geven zij raad – nu Shaya er niet meer is om de groep te leiden, want haar “kleine Noodlotscirkel” had toch één en ander kunnen duiden, maar daar is het nu te laat voor.
inrah_7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deel 7 van de Sage ..

PHILEASSONSAGE7Het 7de deel van de reis door Avonturië werd in twee gesplitst omdat het anders misschien wat te lang zou duren. Onze speelgroep heeft namelijk een maximum van 2,5 uur als aanvaardbare speeltijd. Zowel spelers als Meester !

In het eerste deel ging de groep op zoek naar een waarzegger/ziener in de stad Fasar. Zij dienden deze te vinden en dan deel te nemen aan een paardrennen evenement waar ze tot het uiterste moesten gaan om te winnen. Wat ze ook deden, de één al wat beter dan de ander. De persoon waarvan ze dachten dat hij de leider was is een doodbrave kerel die een groep bedelaars naar een veilige plaats willen brengen om er een stad op te richten.SG-7-7

Daarvoor dienden ze door de Khom Woestijn te gaan en hadden ze kamelen nodig ..die wonnen ze gedeeltelijk met de paardrennen.

<<Hier eindigde het eerste deel.>>

Ze kregen echter van weinig mensen steun doch slaagden ze er in , met dank aan de 12 Goden, om genoeg water te vinden om de woestijn voor een groot deel te doorkruisen. karte_khomDit liep niet altijd makkelijk maar ze bleven doch doorgaan en nadenkend zoeken, voorzuitziend dat men elkaar steeds kan helpen. En zo lukte dit wonderwel.
Ze stootten op de Elfenstad Tie’TShianna !!!

SG7-2Dankzij Udriel de Hoogelf konden ze binnentreden in deze magische stad. Bij het doorzoeken vonden ze de rozentempel en konden ze de kelk op de juiste plaats zetten. Bijna bevrijdden ze Kazak .. maar gelukkig waren ook hier de Goden hen gunstig gezind en vond niet iedereen dit zinvol. Toch moeten ze enigzins onder de indruk zijn geweest van de magie van deze Elfenstad. Kazak bevrijden ? Eh ..hmmm.SG7-1

 

 

 

Ze konden zelfs een verfrissend bad nemen.

 

De tocht door de woestenij gaat verder – zeker nog 10 dagen resten hen in de woestijn , indien ze via het Noorden gaan, door dat deel grenzend aan de Khom woestijn (Z-W),zou dit wel heel gevaarlijk kunnen worden want momenteel  bevolkt wordt door rovers van het ergste slag – slavendrijvers. Ze zitten daar tijdelijk – denkt men , ze vielen reeds een paar karavanen in de woestijn aan, doch meestal wachten ze buiten de rand achter de rotsen tot hun slachtoofers uitgeput uit het zand in hun armen, lees zwaarden vallen, enkel zij die tot slaaf zullen dienen overleven deze moorlustige roversbenden..
Udriel zal hen aanmoedigen om via het Zuiden te gaan – Curieus wat de groep zal doen, zeker wetende dat Udriel hen zeer goed gezind is.

 

Hieronder zijn voorstel.

KS8